எபோலா வைரஸ் முதன்முதலில் 1976ஆம் ஆண்டு காங்கோவின் (அன்றைய Zaire) ஈக்வெட்டார் மாகாணத்தில் உள்ள யம்புகு (Yambuku) என்னும் கிராமத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. அருகிலுள்ள எபோலா நதியின் பெயரே இந்த நோய்க்கு வைக்கப்பட்டது.
இந்நோய் நேரடித் தொடர்பின் மூலம் நோயாளியின் ரத்தம், உமிழ்நீர், உடல் திரவங்கள் (bodily fluids) மற்றும் மாசுபட்ட மேற்பரப்புகள் வழியாகப் பரவுகிறது. தொற்று ஏற்பட்ட உடனேயே கண்டுபிடிப்பு, ஆதரவு சிகிச்சை (supportive treatment), பொதுச் சுகாதார நடவடிக்கைகள் ஆகியவை உயிரிழப்பைக் கணிசமாகக் குறைக்கும்.
செயிர் (Zaire), சூடான் (Sudan), பூண்டிபூக்கியோ (Bundibugyo) என்ற மூன்று வகைக் கிருமிகள் இதுவரை தொற்றுகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன. சில தொற்றுகளில் இறப்பு விகிதம் (case fatality rate) 20% முதல் 90% வரை இருந்தது.















Add Comment