காலை எழுந்தவுடன் பேப்பர். இப்படியொரு தலைமுறை வாழ்ந்தது. சில செய்திகளை மேய்ந்துவிட்டு அவரவர் வேலைகளுக்குச் சென்று மகிழ்ச்சியாக இருந்தனர்.
பின்னர் இந்தச் செய்தி டோஸ் அதிகரித்தது. வானொலி வழிச் செய்திகள், தொலைக்காட்சிச் செய்திகள் என்று அவ்வப்போது அழைப்பு மணிகள் அடித்தன.
இப்பரிணாம வளர்ச்சியின் அடுத்த கட்டம் இருபத்து நான்கு மணிநேரச் செய்தி சேனல்கள். வலைத்தளங்கள். ரீல்கள். இன்னபிற செய்தி அவதாரங்கள்.
இது நல்லதுதானே என்றால் இல்லை. அளவுக்கு மிஞ்சினால் எதுவுமே நல்லதல்ல.
செய்திகள் வெறுமனே விவரம் அறிந்துகொள்வதற்கல்ல. அவை நம்பிக்கையை மாற்றும் ஆயுதங்கள். அதன் மூலம் நம் நடவடிக்கைகளைத் தீர்மானிக்கவல்லவை.
போலிச் செய்திகளை உருவாக்கும் ஆற்றல் வேண்டுமானால் செய்யறிவிடம் இருக்கலாம் ஆனால் அதை நம்புவதா வேண்டாமா என்பது நம் கையில்தான் இருக்கிறது – நூறு சதவீதம் உண்ணும்.
நாம் சிந்திப்பது நேர்மையாகவும் சரியாகவும் இருந்தால்
சார்புநிலை தேவையிருக்காது. போலி மருத்துவரிடம் ஆலோசனை கேட்பது போல் செய்யறிவிடம் ஆலோசனை கேட்பதும். வலைதளங்களை
போலியாக உருவாக்கி அதன் மூலம் எதையும் செய்யமுடியும் என்ற
காலத்தில் நம் சுய அறிவே சிறந்தது. சிறப்பான கட்டுரை.
பாபநாசம் நடராஜன்