சென்ற இதழில் ‘குரங்கு கையில் ஏகே47’ என்கிற கட்டுரையைப் படித்திருப்பீர்கள். இந்த வாரம் நிலைமை இன்னும் மோசமாகியிருக்கிறது. இஸ்ரேல் படைகள் துப்பாக்கியை வைத்துக் கொண்டு சுட்டு விளையாடுவதற்குத்தான் ரோந்துக்குச் செல்கிறார்கள் என்று நினைக்கும் அளவிற்குத் தாக்குதல்கள் வரைமுறையின்றி நடந்து கொண்டுள்ளன. இந்தக் கட்டுரையை நீங்கள் படிக்கிற இந்த நிமிடத்தில்கூட யாரேனும் ஒரு பாலஸ்தீனியரின் உயிர் சொர்க்கத்தை நோக்கிப் பயணப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும்.
இதைப் படித்தீர்களா?
சார்வாகனுக்கு அவன் விரும்பிய நிறையற்ற பெருவெளி எப்போது வாய்க்குமென்று நானறியேன். ஆனால் நான் நிறையற்றுப் போனேன்.
சார்வாகனே, ஒடுங்கிப் போ. நீ நிற்குமிடத்தில்தான் நான் குறிப்பிட்ட சொல் உள்ளது. அதுவே உன் குருவென்று உணர். அது மதமற்றது. குலமற்றது. இடமும் காலமும்...















Add Comment