அந்தக் காலையில் என் கால்களுக்கு நான் மிகுந்த நன்றியுடையவளாக இருந்தேன். ஏனெனில் பூமியின் சுவர்க்க நிலத்தை நோக்கி அது அன்று என்னை நடத்திச் சென்றது. நடக்க நடக்கக் கால்கள் கற்றுத் தருகின்றன, நீண்டு நடக்கவும், நிலைத்து நிற்கவும். இயற்கையின் பிரமிக்கிற அடைவுகளின் முன், பாதைகளின் முன் நான் மௌனித்து நிற்கிறேன்.
இதைப் படித்தீர்களா?
மன்னுயிர்க்கெல்லாம் மெய்யறிவென்னும் உன் நோக்கமே உன் மரணமற்ற நிலையாக வேண்டுமென விரும்புகிறேன்.
01 ஒரு லட்டில் எத்தனை பூந்திகள் இருக்கலாம்? குரு சீடனிடம் லட்டைக் கொடுத்தார். ‘அதில் எத்தனை பூந்திகள் இருக்கலாம்?’ என வினவினார். தட்டில் வைத்துப்...















Add Comment