பதினைந்து ஆண்டுகளாகத் துபாயில் வசிக்கிறேன். இத்தனை ஆண்டுகளில் வராத அழைப்பு அன்று வந்தது. அரபித் தோழி ஒருத்தியின் மகனுக்குத் திருமணம். வந்தே ஆக வேண்டும் என்ற அன்புக் கட்டளை வர, நெகிழ்ந்து போனேன். இந்த ஒரு காரணம் போதாதா… போடாமல் வைத்திருந்த ஒன்றிரண்டு நகைகளுக்குப் புத்துயிர் கொடுக்க..?
ஏய், நீ ரொம்ப அழகா இருக்க!
இதைப் படித்தீர்களா?
சார்வாகனைச் செலுத்திக்கொண்டிருந்த தங்களால் இன்னொரு சாதாரண மானிடனைக் கண்டறிந்து செலுத்த இயலாதா?
பேசும்முன் ஒருகணம் நிறுத்துங்கள். இந்தப் பேச்சு அவசியமா, இந்த நேரம் இதற்குச் சரியான நேரமா என்று யோசியுங்கள்.
இந்த இதழில்
அருமை!. நாங்களும் உங்களோடு அத்திருமணவிழாவில் கலந்துகொண்ட உணர்வு.