‘பாகிஸ்தான் பிரதமரே! உமக்கு வெட்கமாய் இல்லை.? ஏன் நீர் சர்வதேசமெங்கும் திருவோடு ஏந்தித் திரிகிறீர்.? ஒரு கையில் குர் ஆனையும், மறு கையில் அணு ஆயுதச் சூட்கேஸையும் எடுத்துக் கொள். உன் கெபினட்டிற்கும் இதையே செய்யச் சொல். பிளைட் பிடித்து அப்படியே ஸ்வீடனுக்குப் போ. ‘காசு மட்டும் தராவிட்டால் கதை கந்தல்’ என்று சொல்லிப் பாரு. அத்தனை உலக நாடுகளின் தலைவர்களும் எம் தேசத்தின் காலடியில் தவம் கிடப்பார்கள்’.
இதைப் படித்தீர்களா?
வன்மமோ வெறுப்போ கசப்போ இன்றி உனக்கு விடை தருகிறேன். போய்வா எனச் சொல்வதற்கில்லை. நீ போகவும் முடியாது; வரவும் கூடாது. எனவே, இல்லாதிரு.
தன்மானமென்பது தன் சிந்தையை உண்மையின் பாட்டையில் நிலைநிறுத்தி, உயிருள்ள வரை அதன் சுடரின்மீது தரித்திருப்பது மட்டுமே.















Add Comment