Tag - நாவல்

அவனைக் கோழை என்று எண்ண முடியவில்லை. அப்படி இருக்க வாய்ப்பே இல்லை என்று உறுதியாகத் தோன்றியது. ஏனெனில் அவன் வாய் திறந்து வெளிப்பட்ட ஒவ்வொரு சொல்லும் திடமாக இருந்தது.

பாவியென்றும் புலையனென்றும் ஊர் தூற்றும் மனிதனின் ஒரு சொல் இவனை அசைத்திருக்கிறது. வியக்க ஏதுமில்லை. சொல்லினும் வல்லமை மிக்க அயில் ஒன்றில்லை.

அவன் தின்னும் உடலுக்கும் உனக்கும் என்ன தொடர்பு? ஒன்றுமேயில்லை. அச்சப்படாதே. நீ நீடு வாழ்வாயென உன்னை ஆசீர்வதித்திருக்கிறேன். அதை மறக்காதே.

சோழ மக்களின் ஊழ் இதுவே என்றால் அதனை யாத்தவனை நான் இருக்கும்வரை எதிர்த்தே நிற்பேன். சிவனையும் வேறெவனையும் அஞ்சி ஒதுங்கும் சிந்தை எனக்கில்லை.

மொத்த சனக்கூட்டமும் ஒருநாள் சமயப் பித்தம் மேலோங்கி, அம்பரத்தை உருவி வீசிவிட்டு அம்மணமாக ஓடும். உன் சிவனும் எவனும் வந்து அன்றைக்கு உடுக்கையளிக்க மாட்டான்.

மனித குலத்தை அழிப்பதற்கும், பிறகு அழிக்க நினைத்தவன் அழிவதற்கும் பெரிய முயற்சிகள் தேவையில்லை. அவரவர் மூடத்தனங்கள் போதும்.

ஒரு வராகத்துக்குப் பெயர் இருக்கக்கூடாதென்று யார் சொல்ல முடியும்? அது ஒரு மனிதப் பெயராக இருந்தது மட்டுமே வினோதம்.

இந்தப் பெருங்கதையை உங்களுக்குச் சொல்லத் தொடங்கியிருக்கும் நான் மனிதனல்ல. மிருகமோ பறவையோ தாவரமோ, மண்ணோ மழையோ மற்றதோ அல்ல. நிதானம் கொள்ளுங்கள். நானொரு சொல்.