Tag - பா. ராகவன்

நானறியாத இன்னொருவனையும் வேட்டன் படைத்திருக்கலாம். இவன் என்னைக் கருதித் தவமிருப்பது போல, அவன் என் பொருளைக் கருதித் தவமிருக்கலாம்.

அருமொழி கட்டவிருந்த கோயிலைப் பெரிதாகக் கருதாத சார்வாகன், நிசும்பசூதனியின் கோயிலைத் தகர்க்கத் திட்டமிடுகிறார்கள் என்றதும் எதனால் சிறிது அசைந்தான் என்று தெரிந்துகொள்ள விரும்பினேன்.

இன்று, இக்கணம் நான் தஞ்சப்புரிக்கே புறப்படுகிறேன். இங்கே உன்னால் அளிக்க முடிகிற காப்பை நான் செல்லுமிடமெல்லாம் தர இயலுமா? முடியாதா?

எப்படி இவனது திட்டங்களைக் கருவூர்ச் சித்தரால் அறிய இயலாதோ, அதைப் போலவேதான் அவர் தொடர்புடைய எதையும் இவனாலும் கண்டறியவோ, உணர்ந்தறியவோ இயலாது.

கருவூர்ச் சித்தர் சொன்னார், உன்னைப் புரிந்துகொள்கிறேன் சார்வாகனே. கருத்தளவில் நாம் எதிரெதிர் முனைகளில் நிற்பவர்கள். ஆயினும் மனித குலத்தின் மீது உனக்குள்ள அன்பை வணங்குகிறேன்.

உனக்கு முற்றிலும் விளங்க வைக்க என்னால் இயலாது சார்வாகனே. ஆனால் கோயில்களைத் தகர்ப்பதன் மூலம் மன்னர்கள் மீதல்ல; மக்களின் மீது யாரோ தொடரத் திட்டமிட்டிருக்கும் போர் இது.

கருவூர்ச் சித்தர் வேட்டனுக்கு மரணமிலாப் பெருவாழ்வை ஆசியாக வழங்கியது உண்மையென்றால் அதற்கொரு காரணம் நிச்சயமாக இருந்திருக்கும். ஆசி பொய்க்காதென்றால் காரணம் பொய்க்குமா?

நீ நம்பாத போதிலும் உன் சிந்தையில் வேறு யாரோ புகுந்து உன்னைப் பயன்படுத்திச் சில நாசச் செயல்களுக்குத் திட்டமிடுவது உண்மையப்பா! மீண்டும் சொல்கிறேன். நீ நம்ப வேண்டாம்.

குற்றங்களே ஆசையினின்று பிறக்கின்றன. பொய்ம்மை அச்சத்திலிருந்துதான் உதிக்கிறது. சிந்தையில் நிறையும் பொய்ம்மை செயலாக உருப்பெறும்போது அது குற்றமாகவும் பரிமாணமெய்துகிறது.

என் பெயர் அபுது. நானொரு சோனகன். இதுதானே உன் ஐயம்? ஆனால் தெரிந்துகொள். உனக்கு உன் சிந்தை போதும் என்பது போல எனக்கு என் உருவற்ற இறைவன் போதும்.