Tag - நாவல்

நான் கண்ட எனது சிந்தை உண்மை என்று தெளிந்திருக்கிறேன். காணாத ஒன்றை என்னால் கருதவியலாது ஐயனே.

நானும் அவனும் எதிர்பாராததொரு கணத்தில் அவன் தனது தவத்தின் பொருளை எட்டிப் பிடித்து உரித்தெடுத்து உள்ளங்கையில் இருத்திக்கொண்டான்.

என் சித்தத்தை நானே நீங்கினேனா, இன்னொருவன் நீக்கிவிட்டுத் தன் இருப்பை அதில் நிலைகொள்ளச் செய்கிறானா என்று தெரிய வேண்டும்.

நான் சிந்தையற்றவனல்லன். சிந்தை பறிக்கப்பட்டவன். அல்லது சிந்தை உதிர்த்தவன். ஏதோ ஒன்று நிகழ்ந்திருக்க வேண்டும்.

எனக்கு இந்த ஐயம் தீராத ஒன்றாகவே உள்ளது. அவன் செலுத்தப்படுகிறான். இயக்கப்படுகிறான். ஆனால் இயக்குபவன் நீ அல்ல. அல்லது நீ மட்டுமல்ல.

சித்தர் மிக நிச்சயமாகச் சார்வாகனின் சிந்தைக்குள்ளோ, அவன் இருந்த இடத்திலோ இல்லை. அவர் புறப்பட்டுச் சென்றுவிட்டதை நானே கண்டேன்.

மனிதரினும் மகத்தான படைப்பு வேறில்லை அல்லவா? நான் மகத்தான அனைத்தையும் மதிப்பேன். உங்களை மதிப்பது போல.

என் சிவமென ஒன்றில்லை, உன் சிவமென ஒன்றில்லை. காண்பதெல்லாம் சிவமெனக் கருத முடிந்தவனுக்குக் கூடாத செயலொன்றில்லை.

சார்வாகம் உனது சித்தாந்தமாகவும் சிவமே எனது சித்தாந்தமாகவும் இருப்பினும் இருவரும் கருதுவது கேடற்ற சகவாழ்வையே அல்லவா.